Weinig aandacht voor psychische klachten na CVA en amputatie

Weinig aandacht voor psychische klachten na CVA en amputatie

Patiënten die revalideren na een CVA of beenamputatie krijgen te weinig aandacht voor hun psychische gesteldheid. Verpleegkundigen en verzorgenden moeten signalen van depressie sneller leren herkennen. Dit stelt Bianca Buijck in haar promotieonderzoek van het UMC St Radboud in Nijmegen.

Volgens Buijck worden de psychische problemen die tijdens de revalidatieperiode ontstaan onderschat. Een beroerte of een beenamputatie is een heel ingrijpende gebeurtenis. Tijdens de revalidatie begint het tot de patiënten door te dringen dat het leven voorgoed is veranderd. Niets is meer zoals het was en er zijn beperkingen. Met dat besef verder moeten, valt voor de meeste mensen niet mee. Het is logisch dat een deel van de patiënten depressief en bang voor de toekomst wordt. Verpleegkundigen en verzorgenden moeten leren om signalen van een depressie op te vangen. Zo nodig zou een vorm van psychotherapie deel moeten uitmaken van de revalidatie, meent de onderzoekster. Uit de studie van Buijck blijkt dat patiënten slechts tien procent van een werkdag interactie met een verpleegkundige of verzorgende hebben, waarbij de hulp bij bijvoorbeeld wassen, aankleden en eten is inbegrepen. "Patiënten krijgen alle voorgeschreven verpleegkundige en paramedische zorg, maar toch brengen ze de helft van de dag alleen door. Alle tijd om te piekeren en voor negatieve gevoelens", zegt Buijck. (Bron: Nursing)